Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHECCİ: | (Hecâ. dan) Heceleme. |
| İçerisinde 'TEHECCİ' geçenler | |
| MÜTEHECCİ: | (Hecâ. dan) Heceliyen. |
| MÜTEHECCİD: | Geceleri uyanıp teheccüd namazı kılan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHECCÜD : | Gece uyanıp namaz kılmak. Gece namazı. (Bu namaz, nâfile namazların en çok sevablısıdır.) |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |