Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHEKKÜM: | İstihza. Tevbih. Şiddetle azarlama. Görünüşte ciddi, hakikatta alaydan ibaret olan eğlenme. Edb: Tarizin tesirli olan kısmı. |
| TEHEKKÜMÂT: | (Tehekküm. C.) Ciddi tavır takınarak eğlenmeler. |
| TEHEKKÜMEN: | Alay için, tehekküm suretiyle. |
| İçerisinde 'TEHEKKÜM' geçenler | |
| TEHEKKÜMÂT: | (Tehekküm. C.) Ciddi tavır takınarak eğlenmeler. |
| TEHEKKÜMEN: | Alay için, tehekküm suretiyle. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHEKKÜMÂT : | (Tehekküm. C.) Ciddi tavır takınarak eğlenmeler. |
| TEHEKKU' : | Teveccüh etmek, yönelmek. |
| TEHECCİ : | (Hecâ. dan) Heceleme. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |