Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHEVVÜS: | Heveslenmek. Yumuşak yerde ağır ağır yürümek. |
| İçerisinde 'TEHEVVÜS' geçenler | |
| İçerisinde 'TEHEVVÜS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHEVVÜD : | Tevbe. Sâlih amel. * Yahudi olmak. |
| TEHEVVU' : | Kusma. İstifrağ etme. |
| TEHECCİ : | (Hecâ. dan) Heceleme. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |