Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEKÂSÜLÎ: | Gevşeklik ve uyuşukluğa âit. Tembellikten gelen. (Bak: Himmet) |
| İçerisinde 'TEKÂSÜLÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'TEKÂSÜLÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEKÂSÜL : | Üşenmek. Gevşeklik. İhtimamsız davranmak. Tembellik. |
| TEKÂSÜF : | Kesifleşme. Yoğunlaşma. Sıklaşma. * Bir noktada toplanma. * Birbirinden ayrılan kimyevi maddelerin tekrar toplanarak birleşmeleri. |
| TEKAS : | (Bak: Takas) |
| TEKABBEL : | "Kabul etsin" mânasında söylenir. |
| TEK : | f. Koşma, seğirtme. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |