Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEKÂVÜS: | Bir yere cem'olmak, yığılmak, toplanmak. Sıkışmak. |
| İçerisinde 'TEKÂVÜS' geçenler | |
| İçerisinde 'TEKÂVÜS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEKAVÜL : | (Kavl. den) Sözleşme. |
| TEKÂVER : | f. Koşucu, seğirtici. * Yorga yürüyüşlü at. |
| TEKABBEL : | "Kabul etsin" mânasında söylenir. |
| TEK : | f. Koşma, seğirtme. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |