Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEKÂYA: | (Tekye. C.) Tekyeler. (Türkçede bazan "tekke" şeklinde de kullanılır.) |
| İçerisinde 'TEKÂYA' geçenler | |
| İçerisinde 'TEKÂYA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEKÂYÜD : | (C.: Tekâyüdât) (Keyd. den) Birbirine hile yapma. |
| TEKABBEL : | "Kabul etsin" mânasında söylenir. |
| TEK : | f. Koşma, seğirtme. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |