Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEKEVVÜN: | (C.: Tekevvünât) Vücuda gelmek. Meydana geliş. şekillenmek. Var olmak. |
| TEKEVVÜNÎ: | Tekevvüne ait. Oluşla, hâdisatla alâkalı. |
| İçerisinde 'TEKEVVÜN' geçenler | |
| TEKEVVÜNÎ: | Tekevvüne ait. Oluşla, hâdisatla alâkalı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEKEVVÜNÎ : | Tekevvüne ait. Oluşla, hâdisatla alâkalı. |
| TEKEVVÜK : | Baş yarmak. * Basmak. |
| TEKE : | f. Keçilerin erkeği. Sürü önünden giden kösemen. * Bir cilt defter. * Tezek. |
| TEK : | f. Koşma, seğirtme. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |