Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TELAHİ: | Oyun. Oyun âleti ile vakit geçirme. |
| TELAHİ: | Birbirine sövmek. |
| İçerisinde 'TELAHİ' geçenler | |
| MÜTELAHİ: | (Lehv. den) Oynıyan. Oyun veya sazla uğraşan. |
| MÜTELAHİK: | (Lühuk. dan) Biribirinin arkasından gelen. Birbirine katılan. |
| MÜTELAHİME: | Deri ile birlikte epeyce de et kesilmiş olan yara. |
| MÜTELAHİYANE: | f. Oyunla uğraşarak, oynayarak. |
| MÜTELAHİZ: | (C.: Mütelahizîn) Gözucu ile bakışanların beheri. |
| MÜTELAHİZİN: | (Mütelahiz. C.) Gözucu ile bakışanlar, telâhuz edenler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TELAH : | Birbirine inatçılık etmek. |
| TELA : | (Tülüv. den) Ondan sonra geldi, ardınca gitti (mânasında fiil). |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |