Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TELAKKİ: | Karşılamak. Almak. Kabul etmek. Şahsi anlayış ve görüş. |
| TELAKKİ-İ Bİ-L-KABUL: | Kabul ile karşılamak, kabul etmek. |
| TELAKKİYÂT: | (Telakki. C.) Şahsî anlayış ve görüşler. Kabul etmeler. Telakkiler. |
| İçerisinde 'TELAKKİ' geçenler | |
| HÜSN-Ü TELAKKİ: | (Hüsn-i telakki) İyi anlayış. İyi kabul ediş. Güzel telâkki etmek. Anlayış gösterip iyi niyetle kabul etmek. |
| MÜTELAKKİ: | Telakki ve kabul eden, ...nazarıyla bakan. |
| MÜTELAKKİB: | (Lakab. dan) Lakap takılmış, lakaplanmış. |
| MÜTELAKKİBÎN: | (Mütelakkib. C.) Lakap alanlar, lakap takınanlar. |
| SU-İ TELÂKKİ: | Lâzım olduğu şekilde anlamama. Kötü anlayış. Kötü telâkki etme. |
| TELAKKİ-İ Bİ-L-KABUL: | Kabul ile karşılamak, kabul etmek. |
| TELAKKİYÂT: | (Telakki. C.) Şahsî anlayış ve görüşler. * Kabul etmeler. Telakkiler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TELAKKİ-İ Bİ-L-KABUL : | Kabul ile karşılamak, kabul etmek. |
| TELAK : | Ulaşmak, varmak. |
| TELA : | (Tülüv. den) Ondan sonra geldi, ardınca gitti (mânasında fiil). |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |