Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TELAKKUH: | Kendisini gebe, hâmile gösterme. Gebe kalabilme. |
| İçerisinde 'TELAKKUH' geçenler | |
| KABİL-İ GAYR-İ TELAKKUH: | Gebeliği mümkün olmayan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TELAKKUB : | (Lâkab. dan) Lâkab alma. Lâkablanma. |
| TELAKKİ : | Karşılamak. Almak. Kabul etmek. * Şahsi anlayış ve görüş. |
| TELAK : | Ulaşmak, varmak. |
| TELA : | (Tülüv. den) Ondan sonra geldi, ardınca gitti (mânasında fiil). |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |