Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TELATTUF: | (C.: Telattufât) (Lutf. den) Lütuf ve nezaketle davranma. Nâzikâne muamelede bulunma. |
| TELATTUFÂT: | (Telattuf. C.) Nâzikâne muameleler. |
| TELATTUFEN: | Nezaketle, lütuf ile. |
| TELATTUFKÂR: | f. Lütuf, nezaket ve tatlılıkla muamele eden. |
| İçerisinde 'TELATTUF' geçenler | |
| TELATTUFÂT: | (Telattuf. C.) Nâzikâne muameleler. |
| TELATTUFEN: | Nezaketle, lütuf ile. |
| TELATTUFKÂR: | f. Lütuf, nezaket ve tatlılıkla muamele eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TELATTUFÂT : | (Telattuf. C.) Nâzikâne muameleler. |
| TELATİL : | Zorluklar. |
| TELA : | (Tülüv. den) Ondan sonra geldi, ardınca gitti (mânasında fiil). |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |