Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TELATUF: | (C.: Telâtufât) Nezaket ve lütufla hareket etme, nâzikâne muamelede bulunma. |
| İçerisinde 'TELATUF' geçenler | |
| İçerisinde 'TELATUF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TELATUM : | Birbiri ile çarpışmak, vuruşmak. (Deniz dalgaları gibi) * Birbirine şamar vurmak. |
| TELATİL : | Zorluklar. |
| TELA : | (Tülüv. den) Ondan sonra geldi, ardınca gitti (mânasında fiil). |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |