Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TELL-İ REFİ': | Yüksek tepe. |
| İçerisinde 'TELL-İ REFİ'' geçenler | |
| İçerisinde 'TELL-İ REFİ'' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TELL-İ REFİ' : | Yüksek tepe. |
| TELL : | (C.: Tilâl) Tepe, yığın, küme. * Düz yer üstüne yatırmak. |
| TELA : | (Tülüv. den) Ondan sonra geldi, ardınca gitti (mânasında fiil). |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |