Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEMAŞAGER: | (Temaşakâr) f. Seyirci. İbretle etrafı temaşaya çıkmış olan. |
| TEMAŞAGERÂN: | (Temaşager. C.) Seyirciler. Temaşa edenler. |
| TEMAŞAGERÂN: | (Temaşager. C.) Seyirciler. Temaşa edenler. |
| İçerisinde 'TEMAŞAGER' geçenler | |
| TEMAŞAGERÂN: | (Temaşager. C.) Seyirciler. Temaşa edenler. |
| TEMAŞAGERÂN: | (Temaşager. C.) Seyirciler. Temaşa edenler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEMAŞAGERÂN : | (Temaşager. C.) Seyirciler. Temaşa edenler. |
| TEMAŞAGÂH : | f. Gam ve kederi defetmek için gezip seyredilecek yer. Eğlence mahalli. |
| TEMAŞA : | f. Hoşlanarak bakmak. Seyretmek. Seyre çıkmak. Gezmek. İbretle bakmak. |
| TEMACÜD : | (Mecd. den) Büyüklüğünü ve şerefini çoğaltma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |