Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEMEKKÜK: | Karışmak. |
| İçerisinde 'TEMEKKÜK' geçenler | |
| İçerisinde 'TEMEKKÜK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEMEKKÜN : | Mekânlanmak. Yerleşmek. Yer tutmak. * Vakar ve temkin sahibi olmak. * Sultan yanında rütbe sahibi olmak. |
| TEMECCÜD : | şeref sahibi olma. Ululanma. |
| TEMACÜD : | (Mecd. den) Büyüklüğünü ve şerefini çoğaltma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |