Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEMEVLÎ: | Kendini mevlâ kılmak. |
| İçerisinde 'TEMEVLÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'TEMEVLÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEMEVVÜC : | (C.: Temevvücât) Dalgalanmak. Çalkanıp dalga dalga olmak. |
| TEMECCÜD : | şeref sahibi olma. Ululanma. |
| TEMACÜD : | (Mecd. den) Büyüklüğünü ve şerefini çoğaltma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |