Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENACİ: | Fısıltı ile birbirine gizli söylemek. |
| İçerisinde 'TENACİ' geçenler | |
| MÜTENACİ: | Fısıldayan, fısıltı ile konuşan. Tenâci eden. |
| MÜTENACİYÂNE: | Fısıldaşanlar gibi, fısıldaşana yakışır surette. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENACÜŞ : | Satın almak. |
| TENABÜZ : | Birbirine lâkap takıp çağırmak. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |