Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENAD: | Birbirine nidâ etmek, birbirine bağırışmak. |
| TENADD: | (Nudud. den) Dağılma, darmadağın ve perişan olma. Birbirinden ürkme. |
| TENADİ: | Birbirine nida etmek, çağırmak. Bir araya toplanma. |
| TENADÜM: | (Nedem. den) Birbiriyle konuşma. Sohbet. |
| TENADÜR: | Azalma, nâdirleşme. |
| TENADÜS: | Birbirine lâkap koyup bağırışmak. |
| İçerisinde 'TENAD' geçenler | |
| MÜTENADD: | Birbirinden ürken, korkan. |
| MÜTENADİ: | (Nida. dan) Birbirini çağıran. Birbirine nida eden. |
| MÜTENADİR: | (Nedret. den) Az bulunur. Nâdir. |
| TENADD: | (Nudud. den) Dağılma, darmadağın ve perişan olma. * Birbirinden ürkme. |
| TENADİ: | Birbirine nida etmek, çağırmak. * Bir araya toplanma. |
| TENADÜM: | (Nedem. den) Birbiriyle konuşma. Sohbet. |
| TENADÜR: | Azalma, nâdirleşme. |
| TENADÜS: | Birbirine lâkap koyup bağırışmak. |
| YEVM-İ TENAD: | Kıyamet günü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENADD : | (Nudud. den) Dağılma, darmadağın ve perişan olma. * Birbirinden ürkme. |
| TENABÜZ : | Birbirine lâkap takıp çağırmak. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |