Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENAHİ: | Son bulma, bitme, tükenme. Yasağı kabul ile geri durmak. |
| İçerisinde 'TENAHİ' geçenler | |
| GAYR-I MÜTENAHÎ: | Sonsuz, nihayet bulmaz, bitmez.(Bir noktayı tam yerinde icad etmek için, bütün kâinatı icad edecek bir kudret-i gayr-ı mütenahî lâzımdır. Zira, şu kitab-ı kebir-i kâinatın her bir harfinin, bâhusus zihayat her bir harfinin, her bir cümlesine müteveccih birer yüzü, nâzır birer gözü vardır. M.) |
| LATENAHİ: | Nihayetsiz. Sonsuz. Bitip tükenmeyen. |
| LÂYETENAHÎ: | Sonsuz. Nihayetsiz. |
| LÂYETENAHİYET: | Lâyetenahilik, sonsuzluk, nihayetsizlik. |
| MÜTENAHİ: | Nihayete eren, biten, sonu gelen. |
| MÜTENAHİZ: | Erişip ulaşan. |
| NA-MÜTENAHİ: | f. Sonsuz, ucu bucağı olmayan. Nihâyetsiz. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENAHHİ : | Bir yana çekilme, alarga durma. * Irak olma. |
| TENABÜZ : | Birbirine lâkap takıp çağırmak. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |