Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENAKKUL: | (Nukl. den) Bir yerden başka bir yere geçme. Nakletme. Bir makamdan başka makama intikal etme. |
| İçerisinde 'TENAKKUL' geçenler | |
| İçerisinde 'TENAKKUL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENAKKUB : | Nikab örtünmek, yüze peçe örtmek. |
| TENAKKİ : | Muhayyer olmak. |
| TENABÜZ : | Birbirine lâkap takıp çağırmak. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |