Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENAKUZÂT: | (Tenakuz. C.) Tenakuzlar. |
| İçerisinde 'TENAKUZÂT' geçenler | |
| İçerisinde 'TENAKUZÂT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENAKUZ : | Sözün birbirini tutmaması. Konuşmada beyan edilen söz ve fikirlerin birbirine zıt olması. * Man: İki şeyin birbirine nakiz olması. Bir şeyin nakizi, o şeyin ref'inden (kaldırılmasından) ibarettir. |
| TENAKUS : | Noksanlaşmak. Azalmak. Eksilmek. |
| TENAKKİ : | Muhayyer olmak. |
| TENABÜZ : | Birbirine lâkap takıp çağırmak. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |