Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENAVÜŞ: | (Tenâvül mânasındadır) El atmak, el sürmek. |
| TENAVÜŞ: | Aşağı tutmak. Sonraya bırakmak, tehir etmek. Alıp yemek. |
| İçerisinde 'TENAVÜŞ' geçenler | |
| İçerisinde 'TENAVÜŞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENAVÜB : | Nöbetleşme. Nöbet ile çalışma. Münâvebe. |
| TENABÜZ : | Birbirine lâkap takıp çağırmak. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |