Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENBİH: | (C.: Tenbihât) Göz açtırmak. Gafletten ikaz etmek. Faaliyetini arttırmak. Sıkı emir vermek. Bir işin yapılacağı hakkında yapılan nasihat. |
| TENBİHÂT: | (Tenbih. C.) Tenbihler. İkaz etmeler. |
| İçerisinde 'TENBİH' geçenler | |
| TENBİHÂT: | (Tenbih. C.) Tenbihler. İkaz etmeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENBİHÂT : | (Tenbih. C.) Tenbihler. İkaz etmeler. |
| TENBİE : | Haber vermek. |
| TENBAL : | Kısa boylu, bodur adam. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |