Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENBEL: | (Tembel) f. Üşenen, üşengeç. İşte ağır, davranan ağır yürüyen, ağır hareketli. |
| TENBEL-HÂNE: | f. Memurları iş görmez olan dâire; fertleri tenbel olan ev. Tenbeller yuvası. |
| TENBELİT: | f. Hayvan yükü. Küçük yük. |
| İçerisinde 'TENBEL' geçenler | |
| TENBEL-HÂNE: | f. Memurları iş görmez olan dâire; fertleri tenbel olan ev. Tenbeller yuvası. |
| TENBELİT: | f. Hayvan yükü. Küçük yük. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENBEL-HÂNE : | f. Memurları iş görmez olan dâire; fertleri tenbel olan ev. Tenbeller yuvası. |
| TENBAL : | Kısa boylu, bodur adam. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |