Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENEŞŞİ: | Neşvelenme, sarhoş olma. |
| İçerisinde 'TENEŞŞİ' geçenler | |
| MÜTENEŞŞİB: | Bir şeye ilişip tutulan. |
| MÜTENEŞŞİF: | Suyu ve rutubeti çekip emen. |
| MÜTENEŞŞİR: | Yayılan, dağılan, intişar eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENEŞŞUT : | (Neşat. dan) Ferahlanma, keyiflenme. |
| TENE : | f. Gövde, beden, cüsse, vücut. * Örümcek ağı. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |