Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENEBBÜH: | Uyanmak. Kendine gelmek. Aklını başına getirmek. |
| İçerisinde 'TENEBBÜH' geçenler | |
| İçerisinde 'TENEBBÜH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENEBBÜ' : | (Nübüvvet. den) Peygamberlik iddiasına kalkışma. |
| TENEBBİ : | (Nübüvvet. den) Peygamberlik iddiasına kalkışma, peygamberlik dâvasında bulunma. |
| TENE : | f. Gövde, beden, cüsse, vücut. * Örümcek ağı. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |