Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENEFFÜS: | (Nefes. den) Nefes, soluk alma. Dinlenme. Tan yeri ağarma. Deniz suyunun sahile vurması. Üfürmek. Okullarda ders araları verilen dinlenme. |
| TENEFFÜSÂT: | (Teneffüs. C.) Teneffüsler. |
| İçerisinde 'TENEFFÜS' geçenler | |
| TENEFFÜSÂT: | (Teneffüs. C.) Teneffüsler. |
| USRET-İ TENEFFÜS: | Teneffüs zorluğu, nefes darlığı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENEFFÜSÂT : | (Teneffüs. C.) Teneffüsler. |
| TENEFFÜL : | Nâfile namaz kılma veya oruç tutma. |
| TENEFFU' : | (C.: Teneffuât) Faydalanma, menfaatlenme. |
| TENE : | f. Gövde, beden, cüsse, vücut. * Örümcek ağı. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |