Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
TENEZZÜL: (C.: Tenezzülât) İnme, düşme. Aşağılama.
Gönül alçaklığı. Karşısındakinin seviyesine göre tevâzu ile konuşmak.
Yavaş yavaş inmek. Mekânını yukarıdan aşağıya nakletmek.
TENEZZÜL-Ü EMTAR: Yağmur yağması. Yağmur katrelerinin inişi.
TENEZZÜLÂT-I İLÂHİYE: Cenab-ı Hakk kelâmiyle, kullarının anlayış seviyelerine göre konuşması ve derin hakikatları, anlıyabilecekleri ifadelerle beyan etmesi.
TENEZZÜLEN: Alçak gönüllülükle, tevâzu ve mahviyet içinde, kibirsizlikle.
TENEZZÜL: Hasis ve cimri olmak.
Asılsız olmak.
İçerisinde 'TENEZZÜL' geçenler
TENEZZÜL-Ü EMTAR: Yağmur yağması. Yağmur katrelerinin inişi.
TENEZZÜLÂT-I İLÂHİYE: Cenab-ı Hakk kelâmiyle, kullarının anlayış seviyelerine göre konuşması ve derin hakikatları, anlıyabilecekleri ifadelerle beyan etmesi.
TENEZZÜLEN: Alçak gönüllülükle, tevâzu ve mahviyet içinde, kibirsizlikle.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
TENEZZÜL-Ü EMTAR : Yağmur yağması. Yağmur katrelerinin inişi.
TENEZZÜH : Uzaklaşmak. * Gezinti. Bağ ve bahçe gibi yerlere gam ve kederi izale için çıkmak. * Kusur, pislik ve ayıptan uzak olmak.
TENEZZEHE : Noksan sıfatlardan uzak (meâlinde Allah C.C. için söylenen duâdandır.)
TENE : f. Gövde, beden, cüsse, vücut. * Örümcek ağı.
TEN : f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü.
TE : f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...