Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENEZZÜLEN: | Alçak gönüllülükle, tevâzu ve mahviyet içinde, kibirsizlikle. |
| İçerisinde 'TENEZZÜLEN' geçenler | |
| İçerisinde 'TENEZZÜLEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENEZZÜL : | (C.: Tenezzülât) İnme, düşme. Aşağılama. * Gönül alçaklığı. Karşısındakinin seviyesine göre tevâzu ile konuşmak. * Yavaş yavaş inmek. Mekânını yukarıdan aşağıya nakletmek. |
| TENEZZÜH : | Uzaklaşmak. * Gezinti. Bağ ve bahçe gibi yerlere gam ve kederi izale için çıkmak. * Kusur, pislik ve ayıptan uzak olmak. |
| TENEZZEHE : | Noksan sıfatlardan uzak (meâlinde Allah C.C. için söylenen duâdandır.) |
| TENE : | f. Gövde, beden, cüsse, vücut. * Örümcek ağı. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |