Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENFİH: | (C.: Tenfihât) (Nefh. den) Üfleyip şişirme. Çok üfleme. |
| TENFİH: | Yorma, güçsüz bırakma. |
| İçerisinde 'TENFİH' geçenler | |
| İçerisinde 'TENFİH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENFİL : | Ziyade etmek, çoğaltmak. * Kandırmak. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |