Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENKİR: | Tanınmayacak bir hale koymak. Gr: Bir ismi harf-i tarifsiz kullanarak belirsiz yapmak. Gayr-i muayyen veya gayr-i mahdut kılmak. |
| TENKİR: | Sıçratmak. Ok çevirmek. |
| İçerisinde 'TENKİR' geçenler | |
| MÜSTENKİR: | İnkâr eden. Münkir. |
| TENVİN-İ TENKİR: | Kelimenin belirsizliğine işaret olan tenvin işareti. Harf-i tarifsiz kelime tenvin kabul ettiğinden yani, nekre olduğundan tenvinli olan harfin durumu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENKİB : | Dolaşıp gezmek. * Ticaret yapmak. Tefahhus etmek. * İnceden inceye araştırmak. |
| TENKIYE : | Tıb: Şırınga âleti. * Temizleme, tathir. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |