Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TENVİN-İ TENKİR: | Kelimenin belirsizliğine işaret olan tenvin işareti. Harf-i tarifsiz kelime tenvin kabul ettiğinden yani, nekre olduğundan tenvinli olan harfin durumu. |
| İçerisinde 'TENVİN-İ TENKİR' geçenler | |
| İçerisinde 'TENVİN-İ TENKİR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TENVİN : | Gr: Kelimenin sonunu "en, in, ün" diye okumak. Veya öyle okutan işaretin adı. |
| TENVİ' : | (C.: Tenviât) (Nev'. den) Çeşitlendirme, nevilendirme, türlü türlü etme. |
| TENVAT : | Atın yanına asılan şeyler. |
| TEN : | f. Gövde, beden, vücut. * İnsan bedeninin dış yüzü. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |