Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TERAH: | Gam, keder, acı. |
| TERAHHUL: | (C.: Terahhulât) Göç etme. Bir yerden bir yere göçme. Yola çıkma. Menzile konma. |
| TERAHHUM: | Merhamet etme, acıma. Şefkatte bulunma, esirgeyip besleme. |
| TERAHHUMÂT: | (Terahhum. C.) Acımalar, merhamet etmeler. |
| TERAHHUMEN: | Acıyarak, merhamet ederek. |
| TERAHHUS: | İzinli ve müsaadeli olma. Ruhsat bulma. Ucuzlama. |
| TERAHİ: | İşde gayretsizlik, gevşeklik, ihmal. Uzaklaşma. Sonraya bırakma. Gecikme, geç kalma. Geri durma, geri çekilme. |
| TERAHÜN: | Karşılıklı olarak rehin vermek. |
| İçerisinde 'TERAH' geçenler | |
| MÜSTERAH: | (Rahat. dan) Dinlenme yeri. Rahat edecek yer. * Abdesthane, ayakyolu, helâ. |
| MÜTERAHHİL(E): | (Rıhlet. den) Göç eden, hicret eden. Bir yerden diğer bir yere göçen. Yola çıkmış olan. |
| MÜTERAHHİM: | (Rahm. den) Acıyan, merhamet eden. |
| MÜTERAHHİMÂNE: | f. Acıyarak. Merhamet ederek. |
| MÜTERAHHİR: | Dolup taşan. |
| MÜTERAHİ: | Yavaş hareket eden, ağır davranan. |
| TERAHHUL: | (C.: Terahhulât) Göç etme. Bir yerden bir yere göçme. * Yola çıkma. * Menzile konma. |
| TERAHHUM: | Merhamet etme, acıma. Şefkatte bulunma, esirgeyip besleme. |
| TERAHHUMÂT: | (Terahhum. C.) Acımalar, merhamet etmeler. |
| TERAHHUMEN: | Acıyarak, merhamet ederek. |
| TERAHHUS: | İzinli ve müsaadeli olma. Ruhsat bulma. * Ucuzlama. |
| TERAHİ: | İşde gayretsizlik, gevşeklik, ihmal. * Uzaklaşma. * Sonraya bırakma. * Gecikme, geç kalma. * Geri durma, geri çekilme. |
| TERAHÜN: | Karşılıklı olarak rehin vermek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TERAHHUL : | (C.: Terahhulât) Göç etme. Bir yerden bir yere göçme. * Yola çıkma. * Menzile konma. |
| TERABBU' : | Bağdaş kurarak rahatça oturma. |
| TER : | f. Rutubetli, ıslak, yaş. * Taze. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |