Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TERAKÜM: | Birikme, yığılma. Birbiri üzerine sıkışma. |
| TERAKÜMÂT: | (Teraküm. C.) Toplanmalar, yığılmalar, birikmeler. |
| İçerisinde 'TERAKÜM' geçenler | |
| TERAKÜMÂT: | (Teraküm. C.) Toplanmalar, yığılmalar, birikmeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TERAKÜMÂT : | (Teraküm. C.) Toplanmalar, yığılmalar, birikmeler. |
| TERAKÜB : | Birbirine bağlanıp kenetlenme. * Birbirinin üzerine binme. |
| TERAK : | f. Yarık, çatlak. * Gürültü, çatırdı. |
| TERABBU' : | Bağdaş kurarak rahatça oturma. |
| TER : | f. Rutubetli, ıslak, yaş. * Taze. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |