Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TERAKİB: | (Terkib. C.) Terkibler. Gr: İki veya daha çok kelimeden meydana gelen birleşik kelimeler. Tamlamalar. |
| İçerisinde 'TERAKİB' geçenler | |
| MÜSTETBEAT-ÜT TERAKİB: | Sözdeki birbirine bağlı, işaretli mânalar. |
| MÜTERAKİB: | (Rükub. dan) Kiremit gibi birbiri üstüne binmiş olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TERAK : | f. Yarık, çatlak. * Gürültü, çatırdı. |
| TERABBU' : | Bağdaş kurarak rahatça oturma. |
| TER : | f. Rutubetli, ıslak, yaş. * Taze. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |