Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TERBİYEGERDE: | f. Terbiye edilmiş. Yetiştirilmiş. |
| İçerisinde 'TERBİYEGERDE' geçenler | |
| İçerisinde 'TERBİYEGERDE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TERBİYEGÂH : | f. Terbiye yeri. Öğrenme ve yetişme yeri. |
| TERBİYE : | Allah'ın emirlerine itaat ederek ruhen ve cismen yükselmeye ve yükseltmeye çalışmak. Kemale ermeğe, nizam ve emirleri dinlemeğe çalışmak. Allah rızası yolunda gitmeyi öğrenmek. |
| TERBİ' : | Gazelin her beytine ikişer mısra ilâve ederek onu âdeta murabba (dörtlük) şekline koyma. * Dörde bölme. * Dört köşe etme. |
| TERB : | Bir nesneyi toprakla örtmek, üstüne toprak saçmak. |
| TER : | f. Rutubetli, ıslak, yaş. * Taze. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |