Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TERCİ': | (Rücu'. dan) Geri döndürme, geri çevirme. Sesini yükseltmek. |
| TERCİ'-İ BEND: | f. Gazel şeklinde aynı vezinde yazılı manzumelerin "vâsıta" denilen bir beyti ile birbirine bağlanmış şekli. Vâsıta beyti tekerrür ederse terci-i bend; tebeddül ederse (değişirse) terkib-i bend olur. Bendlerin her birisine, terci-i bendlerde "terci'hâne"; terkib-i bendlerde "terkibhâne" denir. (Edb. L.) |
| İçerisinde 'TERCİ'' geçenler | |
| İçerisinde 'TERCİ'' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TERCİ' : | (Rücu'. dan) Geri döndürme, geri çevirme. * Sesini yükseltmek. |
| TERCEMAN : | (Tercüman) Terceme eden. Bir dilden başka bir dile çeviren. * Birisinin veya bir şeyin maksadını anlatmaya, bir şeyi tasvir ve ifadeye vasıta olan. |
| TER : | f. Rutubetli, ıslak, yaş. * Taze. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |