Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEREŞŞÜŞ: | Su saçılmak. Islanmak. |
| İçerisinde 'TEREŞŞÜŞ' geçenler | |
| İçerisinde 'TEREŞŞÜŞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEREŞŞÜF : | Suyu emme. |
| TEREŞŞUH : | (C.: Tereşşuhât) Terlemek, sızmak. Sızıntı. Sızıntı meydana çıkmak. |
| TERE' : | Dolu nesne. * Kötülüğe ve şerre koşan kimse. |
| TER : | f. Rutubetli, ıslak, yaş. * Taze. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |