Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TERGİM-İ ENF: | Burnunu yere sürtme. |
| İçerisinde 'TERGİM-İ ENF' geçenler | |
| İçerisinde 'TERGİM-İ ENF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TERGİM : | Yere sürtme. * Zelil etmek, hor ve hakir etmek. Rezil, kepaze etmek. |
| TERGİB : | Şevklendirme, ümidlendirme. Rağbet verdirme. İsteklendirme. |
| TER : | f. Rutubetli, ıslak, yaş. * Taze. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |