Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TERHİB: | (C.: Terhibât) Hal hatır sorma. |
| TERHİB: | Korkutmak. Fazla korkutmak. |
| TERHİBÂT: | (Tehrib. C.) Çok korkutmalar. |
| TERHİBAT: | (Terhib. C.) Hal ve hatır sormalar. |
| TERHİBEN: | Korkutmak suretiyle, korkutarak. |
| İçerisinde 'TERHİB' geçenler | |
| MÜSTERHİB: | Korkutan, istirhab eden. |
| TERHİBÂT: | (Tehrib. C.) Çok korkutmalar. |
| TERHİBAT: | (Terhib. C.) Hal ve hatır sormalar. |
| TERHİBEN: | Korkutmak suretiyle, korkutarak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TERHİBÂT : | (Tehrib. C.) Çok korkutmalar. |
| TER : | f. Rutubetli, ıslak, yaş. * Taze. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |