Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TERK-İ MÂSİVÂ: | Allah'tan gayrısını terk etmek. Allah rızası olmayan işlerden, fâni ve fena dünya işlerinden vazgeçip Allah rızasına yönelmek. Kalbinde Allah sevgisi ve muhabbetinden daha ileri bir sevgi bırakmamak. |
| İçerisinde 'TERK-İ MÂSİVÂ' geçenler | |
| İçerisinde 'TERK-İ MÂSİVÂ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TERK-İ EDEB : | Saygısızlık, edebsizlik, hürmetsizlik. |
| TERK : | Bırakma, salıverme, vazgeçme. * Boşama. Bakmama. İhmal etme. |
| TER : | f. Rutubetli, ıslak, yaş. * Taze. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |