Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TESADÜF: | Rastgelme. Bir şey kendiliğinden olma. Tedbirsiz meydana gelme. (Bak: Delil-i inayet) |
| TESADÜFEN: | Tesadüf olarak, rastgele. |
| TESADÜFÎ: | Rastgele. Tesadüf olarak. Tedbirsiz meydana gelmek suretiyle. |
| İçerisinde 'TESADÜF' geçenler | |
| TESADÜFEN: | Tesadüf olarak, rastgele. |
| TESADÜFÎ: | Rastgele. Tesadüf olarak. Tedbirsiz meydana gelmek suretiyle. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TESADÜFEN : | Tesadüf olarak, rastgele. |
| TESABUK : | Yarış etme. Müsabaka. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |