Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TESAKUTAN: | Ardı ardına düşerek. Karşılıklı düşürmek suretiyle. |
| İçerisinde 'TESAKUTAN' geçenler | |
| İçerisinde 'TESAKUTAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TESAKUT : | Birbiri ardınca düşmek. Birbirini düşürmek. Düşüşmek. |
| TESAKUL : | Ağırdan alma, oyalanma, tembellik etme. |
| TESAKKU' : | Bir bâtıl nesneyi çekişmek. |
| TESABUK : | Yarış etme. Müsabaka. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |