Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TESALÜM: | Sulh edişmek, barışmak. |
| İçerisinde 'TESALÜM' geçenler | |
| İçerisinde 'TESALÜM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TESALÜF : | (Self. den) İki kadın birbiriyle elti veya iki erkek birbiriyle bacanak olma. |
| TESALLÜB : | (Bak: Tasallüb) |
| TESABUK : | Yarış etme. Müsabaka. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |