Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TESAVÜB: | Esnemek. Gafil olmak, gaflette bulunmak. |
| TESAVÜB: | Sövmek, sövüşmek. |
| İçerisinde 'TESAVÜB' geçenler | |
| İçerisinde 'TESAVÜB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TESAVÜK : | Yürek zayıflığından eğilip sendelemek. |
| TESAVİ : | İki şeyin birbirine denk olması. Birbirine müsavi ve misil olmak. İki taraf da aynı ve bir derecede bulunmak (Tesâvi-i tarafeyn de denir.) |
| TESABUK : | Yarış etme. Müsabaka. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |