Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TESAVİ: | İki şeyin birbirine denk olması. Birbirine müsavi ve misil olmak. İki taraf da aynı ve bir derecede bulunmak (Tesâvi-i tarafeyn de denir.) |
| TESAVİ-İ KUVÂ: | Kuvvetlerin müsaviliği, eşitliği. |
| TESAVİR: | (Tasvir. C.) Tasvirler. |
| İçerisinde 'TESAVİ' geçenler | |
| MÜTESAVİ: | (Siva. dan) Birbirine müsavi ve eş olan. |
| MÜTESAVİY-ÜT TARAFEYN: | İki tarafı birbirine müsavi ve denk olan. (Bak: Hudus) |
| MÜTESAVİYEN: | Birbirine eş değerde. |
| TESAVİ-İ KUVÂ: | Kuvvetlerin müsaviliği, eşitliği. |
| TESAVİR: | (Tasvir. C.) Tasvirler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TESAVİ-İ KUVÂ : | Kuvvetlerin müsaviliği, eşitliği. |
| TESABUK : | Yarış etme. Müsabaka. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |