Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TESEBBÜBEN: | Sebep olma suretiyle. |
| İçerisinde 'TESEBBÜBEN' geçenler | |
| İçerisinde 'TESEBBÜBEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TESEBBÜB : | (Sebeb. den) Sebeb olmak. |
| TESABUK : | Yarış etme. Müsabaka. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |