Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TESVİYE: | Seviyelendirme. Düzleme. Beraber etme. İki şeyi müsavi etme. Bir neticeye bağlama. |
| TESVİYE-İ DEYN: | Borç ödeme. |
| TESVİYE-İ UMÛR: | İşlerin görülüp neticelendirilmesi. |
| İçerisinde 'TESVİYE' geçenler | |
| SURET-İ TESVİYE: | Hal çaresi. |
| TESVİYE-İ DEYN: | Borç ödeme. |
| TESVİYE-İ UMÛR: | İşlerin görülüp neticelendirilmesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TESVİYE-İ DEYN : | Borç ödeme. |
| TESVİB : | Sevab vermek demektir. Sevab da ceza gibi, hayır veya şer herhangi bir şeyin karşılığıdır. Sevab, hayırda meşhur olmuştur. Lisanımızda da ceza, şerde kullanılmıştır. (E.T.) |
| TESABUK : | Yarış etme. Müsabaka. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |