Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TETİM: | Aşkla söylemek. |
| TETİMME: | (Tetümme) (C.: Tetümmat) Tamam etme. Tamamlama. Ek. Noksanını tamamlamak için ilâve edilen. |
| İçerisinde 'TETİM' geçenler | |
| MUHTETİM: | Sona erdiren. Hitâma vardıran. |
| MÜSTETÎM: | Tamamlanmasını isteyen. |
| TETİMME: | (Tetümme) (C.: Tetümmat) Tamam etme. Tamamlama. * Ek. Noksanını tamamlamak için ilâve edilen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TETİMME : | (Tetümme) (C.: Tetümmat) Tamam etme. Tamamlama. * Ek. Noksanını tamamlamak için ilâve edilen. |
| TETABBUB : | (Tıbb. dan) Hekim olmadığı hâlde hekimlik yapma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |