Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEVŞİH: | (Vişah. dan) (C.: Tevşihât) Süslü elbise giydirme. Süsleme veya süslendirme. Kur'ân-ı Kerimi usul ve kaidelerine göre okuma. Bir kimseye mücevher gerdanlık takmak. Ist: Bir eseri, büyük bir adamın adıyla süsleme. Eski ilim adamları, bazı kimselerin adına kitap yazarlar, kitabın baş tarafında onların adını zikrederler, bunu yapmakla da eseri süslemiş olurlardı. Boyun bağı. Urgan ve sicim asmak. |
| İçerisinde 'TEVŞİH' geçenler | |
| İçerisinde 'TEVŞİH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEVŞİ' : | Süsleme. |
| TEVA : | Mâlın helâkı. Mülkün helâk olması. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |